Koniec sierpnia to w Prełukach czas, gdy pożytek z pól i łąk powoli wygasa, a oczekiwana spadź jodłowa nie występuje pszczoły coraz chętniej przenoszą się na późne kwiaty przydroży i nieużytków. W pasiece Prełuki obserwowano w tych dniach oblot nawłoci oraz przegorzanu – dwóch typowych dla Podkarpacia roślin miododajnych zamykających sezon pasieczny.

Nawłoć, widoczna gęstymi żółtymi kiściami, przyciąga pszczoły charakterystycznym, intensywnym zapachem i obfitością pyłku, choć w tym roku aktywność na niej oceniana jest jako umiarkowana – zbieraczki pracują, ale bez tego natężenia lotów, jakie towarzyszy szczytowi sezonu.

Koniec maja przyniósł Pasiece Prełuki wyjątkowe trzy dni – od 29 do 31 maja trwało pierwsze w tym roku miodobranie. Pogoda przez większość czasu dopisała: ciepłe, słoneczne dni sprzyjały pracy, choć niedziela okazała się pochmurna – co jednak dla pszczelarza bywa wręcz komfortowe, bo spokojniejsze pszczoły i chłodniejsze powietrze ułatwiają pracę przy wirowaniu.

Tegoroczny zbiór to miód spadziowy z jaworu – surowiec wyjątkowy, ceniony przez koneserów i coraz rzadziej spotykany. Spady jaworowe w okolicach Prełuk i Komańczy to efekt bogatego runa leśnego Podkarpacia i sprzyjającego układu pogodowego, który w tym roku pozwolił pszczołom zebrać wyjątkowo dojrzały nektar. Plastry były szczelnie zasklepione – znak, że pszczoły oddały miód gotowy, o niskiej zawartości wody.

Droga do pasieki w Prełukach wiedzie przez las. Wiosną, kiedy przyroda budzi się do życia, a pszczelarz coraz częściej przemierza tę trasę, trudno nie zatrzymać wzroku na tablicach Nadleśnictwa Komańcza ustawionych przy drodze. "Jesteś w krainie niedźwiedzia!" – głosi napis, który dla kogoś spoza tych stron może brzmieć jak atrakcja turystyczna. Dla pszczelarza z Prełuk to po prostu część rzeczywistości.

Tablice wystawione przez Nadleśnictwo Komańcza przypominają o tym, czego tutejsi mieszkańcy są świadomi od dawna – niedźwiedź brunatny to stały element podkarpackiej puszczy.

Maj w pasiece Prełuki przywitał pszczelarzy prawdziwą wiosną – temperatura przekroczyła 20 stopni, a okoliczne sady rozbłysły bielą kwitnących czereśni, wiśni i tarniny. W tle pojawił się już klon, a na łąkach pierwsze kępy mniszka lekarskiego. Przy takiej pogodzie i tak bogatym pożytku nie można było zwlekać – czas na nadstawki.

W dniu 5 maja 2026 roku wykonano jeden z ważniejszych zabiegów wiosennego sezonu pasiecznego: tylko 24 rodziny pszczele w Prełukach otrzymały nadstawki na miód.

Pierwszy maja przywitał pasiekę w Prełukach słoneczną pogodą, choć z lekkim, chłodnym wiatrem od gór. Warunki były wystarczająco dobre, by przeprowadzić przegląd rodzin pszczelich i ocenić, jak pszczoły radziły sobie z węzą podaną wcześniej najsilniejszym rodzinom.

Silne rodziny przyjęły węzę wzorowo – pszczoły intensywnie zabudowują plastry, a na wcześniej podanej węzie matki złożyły już pierwsze jaja. To dobry znak na początku sezonu pasiecznego: rodziny rozwijają się dynamicznie i są gotowe na zbliżające się pożytki.

Po kilkudniowym załamaniu pogody, które skutecznie wyhamowało aktywność pszczół, w dniach 25 i 27 kwietnia przeprowadzono w pasiece Prełuki k. Komańczy kompleksowy przegląd wszystkich 34 rodzin pszczelich. Celem wizyt była ocena stanu czerwiu, kontrola zapasów pokarmu oraz podjęcie decyzji o ewentualnym dokarmianiu – w obliczu zapowiadanego dalszego ochłodzenia z przymrozkami nocnymi.

W pierwszym dniu prac, 25 kwietnia, przejrzano 24 rodziny. Dwa dni później, 27 kwietnia, wykonano przegląd pozostałych 10. W obu przypadkach przeprowadzono te same czynności: ocenę czerwiu i obsady, uzupełnienie zapasów pokarmu oraz poszerzanie gniazd.

Sezon 2026 w pasiece Prełuki przebiega nieco inaczej niż poprzednie – po raz pierwszy zeszyt papierowy i luźne notatki trafiły do szuflady na dobre. W tym roku  prowadzę wszystkie 34 rodziny pszczele wyłącznie przez aplikację Pasieka App i po kilku miesiącach codziennego użytkowania nie wyobraża sobie powrotu do starych metod.

Przez lata standardem w wielu pasiekach – również w Prełukach – był zeszyt: daty przeglądów zapisane ołówkiem, uwagi przy kolejnych ulach, karteczki z notatkami o matkach pszczelich.